Debaty sejmoweDruga Kadencja

Interpelacja w sprawie trudności osób niepełnosprawnych w dostępie do ochrony zdrowia i rehabilitacji

   Szanowny Panie Ministrze! Za osobę niepełnosprwną w myśl ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (DzU z 1997 r. nr 123, poz. 776 ze zm.) uważa się osobę, której stan fizyczny lub umysłowy trwale lub okresowo utrudnia, ogranicza bądź uniemożliwia wypełnienie ról społecznych, a w szczególności zdolność do wykonywania pracy zawodowej. Art. 68 ust. 2 i 3 Konstytucji RP z 1997 r. zobowiązuje władze publiczne do zapewnienia obywatelom równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej, finansowanej ze środków publicznych i zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej m.in. osobom niepełnosprawnym. Dwudniowa konferencja, która odbyła się w Warszawie w listopadzie 2001 r. z udziałem osób niepełnosprawnych, organizacji pozarządowych i rzecznika praw obywatelskich, podkreśliła, iż dostęp osób niepełnosprawnych do ochrony zdrowia i rehabilitacji szwankuje. Pomoc udzielona tym osobom z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z roku na rok maleje - w 1999 r. skorzystało z niej 390 tys. osób, a w 2000 r. - już tylko 280 tys.    W związku z powyższą kwestią mam pytania do pana ministra:    1. Czy pan minister wie, iż osoby niepełnosprawne, które z powodu dużego stopnia niepełnosprawności nie mogą dotrzeć do przychodni lekarskich, szpitali czy innych ośrodków opieki zdrowotnej, mają jednocześnie utrudniony dostęp do korzystania z rehabilitacji?    2. Czy pan minister utożsamia się z propozycjami zasad kontraktowania przez kasy chorych ambulatoryjnych świadczeń rehabilitacyjnych dla osób niepełnosprawnych wysuniętymi przez zespół działający pod auspicjami Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych?    Z poważaniem    Poseł Renata Szynalska    Kalisz, dnia 14 stycznia 2002 r.