Debaty sejmoweDruga Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie przewlekłości postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w Gliwicach

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację Pani Poseł Danuty Polak z dnia 27 lipca 2005 r. Nr SPS-0202-10549/05 skierowaną do Ministra Sprawiedliwości w sprawie przewlekłości śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w Gliwicach Nr V Ds 45/04, uprzejmie informuję, w oparciu o materiały przedstawione przez Prokuratora Apelacyjnego w Katowicach, że powyższe postępowanie wszczęte w dniu 8 października 2004 r. w sprawie poświadczenia nieprawdy w dokumentacji geodezyjnej opracowanej w latach 1996-2004 w Częstochowie przez geodetę Pawła Kubika, dla potrzeb postępowań sądowych, tj. o przestępstwo z art. 271 § 1 k.k., jest nadal kontynuowane.    Ostatnio Prokurator Apelacyjny w Katowicach postanowieniem z dnia 30 czerwca 2005 r. przedłużył śledztwo, zakreślając termin do dnia 18 października br.    Uwzględniając bowiem treść zeznań ustalonych w sprawie pokrzywdzonych, zaistniała podstawa do zweryfikowania opinii geodezyjnych, opracowanych na zlecenie Sądu Rejonowego w Częstochowie przez Pawła Kubika w toku postępowań cywilnych.    W tym celu postanowieniem z dnia 25 lutego 2005 roku powołano biegłego z zakresu geodezji z listy Sądu Okręgowego w Katowicach Andrzeja Stobierskiego.    Do chwili obecnej biegły ten wydał opinię dotyczącą jedynie pokrzywdzonego Bolesława Ł.    W opinii tej podniósł, że geodeta Paweł Kubik opracował ekspertyzę geodezyjną dla potrzeb sądu z nienależytą starannością i popełnił uchybienia o charakterze formalnym.    We wnioskach końcowych wskazał jednocześnie, że nierzetelna opinia geodety mogła mieć wpływ na rozstrzygnięcie sądu.    Wobec wątpliwości co do treści opinii, a w szczególności braku odniesienia się do poprawności merytorycznej ekspertyzy opracowanej przez Pawła Kubika, zaplanowano na dzień 18 sierpnia 2005 roku uzupełniające przesłuchanie biegłego.    Niezależnie od powyższego biegły ten jest w trakcie opracowywania opinii w sprawach wskazanych przez pokrzywdzonych Krystynę S. i Zdzisławę C.    Ponadto zgromadzono już materiał dowodowy dotyczący pozostałych pokrzywdzonych, który będzie sukcesywnie przekazywany biegłemu geodecie.    Odnosząc się natomiast do pytań zawartych w interpelacji Pani Poseł Danuty Polak, podnieść należy, że śledztwo nadzorowane przez Prokuratora Okręgowego w Gliwicach nie jest dotknięte przewlekłością zawinioną przez prokuraturę.    Długotrwałość tego postępowania wynika z konieczności korzystania z wiedzy specjalistycznej z zakresu geodezji, a nadto spowodowana jest skomplikowanym charakterem przedmiotowym sprawy i jej szerokim zakresem podmiotowym.    Odnosząc się natomiast do podniesionej problematyki związanej z kwestionowaniem wyroków sądowych, trzeba wskazać, że regulują ją odrębne przepisy zawarte w kodeksie postępowania cywilnego.    Podkreślić przy tym należy, że omówione niżej możliwości wzruszenia orzeczeń sądowych powinny być oceniane odrębnie, na gruncie analizy konkretnych spraw cywilnych, pozostających w zainteresowaniu Pani Poseł.    Przepisy kodeksu postępowania cywilnego przewidują możliwość kwestionowania orzeczeń sądu w drodze zwyczajnych i nadzwyczajnych środków odwoławczych.    Wskazane przez Panią Poseł Danutę Polak naruszenia prawa w pierwszej kolejności mogą być podniesione przez strony postępowania, którym zgodnie z art. 367 § 1 k.p.c. od nieprawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje apelacja.    W przypadku uprawomocnienia się orzeczenia kodeks przewiduje trzy podstawy jego wzruszenia, tj. skargę kasacyjną, wznowienie postępowania, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem.    W przypadku skargi kasacyjnej przepis art. 3981 § 1 k.p.c. reguluje prawo jej wniesienia przez stronę, Prokuratora Generalnego lub Rzecznika Praw Obywatelskich do Sądu Najwyższego.    Ograniczona jest możliwość złożenia takiej skargi w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Podstawy skargi kasacyjnej są wskazane w treści art. 3983 § 1 i 3 k.p.c.    Z cytowanego przepisu wynika, że skarga ta może być oparta m.in. na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.    Ponadto przepisy kodeksu przewidują możliwość kontynuowania postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem, w drodze wznowienia postępowania - art. 399 § 1.    Przesłanki wznowienia postępowania zostały wskazane w art. 403 § l pkt 1 i 2 k.p.c.    Podnieść należy, że art. 404 k.p.c. stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania z powodu przestępstwa jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów.    Ustawodawca przewiduje także możliwość złożenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, co regulują przepisy art. 4241-42412 k.p.c. Ogranicza się jednak tę możliwość do sytuacji, kiedy nie wniesiono skargi kasacyjnej oraz Sąd Najwyższy nie wydawał orzeczenia.    Podstawy prawne tej skargi zostały wskazane w art. 4244 k.p.c., przy tym termin do złożenia skargi wynosi 2 lata od uprawomocnienia się orzeczenia.    Z poważaniem    Prokurator krajowy Karol Napierski    Warszawa, dnia 22 sierpnia 2005 r.